Daltononderwijs

Daltononderwijs

Helen Parkhurst, een Amerikaanse pedagoge, stond aan de wieg van het Daltononderwijs. Dalton* is geen methode maar een visie. Het is een visie op de maatschappij, het mensbeeld en in het bijzonder op het kind.

Helen Parkhurst ging ervan uit dat elk mens in staat is tot het dragen van verantwoordelijkheid, voor zichzelf en zijn omgeving. In een Daltonschool begeleiden we kinderen bij hun ontwikkeling tot verantwoordelijke burgers in een democratische samenleving. Daarin zijn 3 uitgangspunten belangrijk: verantwoordelijkheid, zelfstandigheid en samenwerking.

Een school is een Daltonschool wanneer zij binnen de aspecten organisatie, didactiek en pedagogiek deze uitgangspunten weet te praktiseren.

Verantwoordelijkheid

Het Daltononderwijs ziet het kind als een persoon die zelf mag en kan kiezen, maar die voor de gevolgen van zijn keuzes zelf de verantwoordelijkheid draagt. Tijdens zelfstandige werkmomenten bepalen leerlingen zelf de volgorde bij het werken aan de taak. Ze houden zelf werk, materiaal en de taakbrief bij. Regelmatig kiezen ze met wie ze werken en waar. Dit betekent niet dat alles zo maar kan en mag. Het is de taak van de leraar om iedere leerling de structuur te bieden om vrijheid binnen grenzen te leren hanteren. Dit gaat veilig, sta voor stap.

De leerkracht signaleert, registreert; bewaakt een mooi evenwicht tussen leren door instructie en leren door zelf problemen oplossen, coacht en begeleidt de kinderen tijdens dit proces. Zo wordt er ook rekening gehouden met onderlinge verschillen en wordt er hulp geboden daar waar nodig is. Het uitgangspunt is vertrouwen in de eigen kracht van ieder kind.

Zelfstandigheid

Het Daltononderwijs vormt kinderen tot volwassenen die zelfstandig denken en handelen. Kinderen worden gestimuleerd om zelf te zoeken naar oplossingsmethoden, om zelf problemen op te lossen en opdrachten uit te voeren. Daarvoor is nodig dat leerlingen leren hoe je informatie vergaart, hoe je zaken op waarde kunt schatten en hoe je keuzes maakt. Daarin verschilt ieder mens en het Daltononderwijs houdt daar rekening mee.

Ieder kind heeft recht op optimale kansen om zich te ontwikkelen. Daarom wordt op Daltonscholen veel zelfstandig gewerkt. De manier van zelfstandig werken bevordert tevens de motivatie van de leerlingen. Kinderen willen van nature graag zelf actief bezig zijn.

De leraar zoekt steeds wat ieder kind nodig heeft om iets specifieks te leren.

Samenwerken

Om later als volwassene te kunnen deelnemen aan de samenleving moet je leren samenwerken. Ook met mensen die je niet zelf kiest. Daarom wordt op Daltonscholen veel aandacht besteed aan samenwerken en samen spelen.

We maken hierbij het volgende onderscheid:

  1. Samenwerken uit oogpunt van sociale ontwikkeling
  2. De sociale vorming op school wordt gezien als een echte leerschool voor het latere leven. Respect en kunnen omgaan met diversiteit zijn hierbij kernbegrippen.
  3. Didactisch samenwerken

Leerlingen bieden indien nodig een helpende hand. Bij samen opdrachten uitvoeren (coöperatief leren) wordt een beroep gedaan op sociale vaardigheden, de kinderen hebben elkaar nodig om tot een goed resultaat te komen.

* Bij het stichten van haar school in New York City kreeg H.P. financiële steun van de welgestelde familie Crane. Dalton was de woonplaats van deze familie.